Συνολικές προβολές σελίδας

Τρίτη 10 Νοεμβρίου 2020

5 συνηθισμένα λάθη που κάνουν τα παιδιά όταν μαθαίνουν να γράφουν (και πώς να τα διορθώσετε)

 Ένα από τα πρώτα βασικά βήματα κάθε μικρού μαθητή προς τον κόσμο της μάθησης είναι να τελειοποιήσει τον τρόπο με τον οποίο γράφει. Μάθετε πώς θα λύσετε μερικά από τα πιο συνηθισμένα προβλήματα που έχουν τα παιδιά όταν μαθαίνουν να γράφουν.

Δεν πιάνει σωστά το μολύβι

Τα περισσότερα παιδιά διαθέτουν τις αναπτυξιακές ικανότητες που χρειάζονται για να κρατήσουν το μολύβι με τα τρία δάχτυλα έως την ηλικία των έξι ετών περίπου. Μέχρι τότε, συνήθως το κρατούν κάνοντας μπουνιά το χέρι τους και η κίνηση του χεριού προκειμένου να γράψουν ξεκινά από τον ώμο. Όπως όμως συμβαίνει με κάθε στάδιο στην ανάπτυξη του παιδιού, κάποια μπορεί να το κατακτήσουν νωρίτερα και κάποια αργότερα. Εάν δείτε ότι δυσκολεύεται να κρατήσει σωστά το μολύβι –με συνέπεια να μην μπορεί να γράψει αρκετά γρήγορα ή να κουράζεται το χέρι του- προμηθευτείτε από το βιβλιοπωλείο το ειδικό εξάρτημα που προσαρμόζεται στο μολύβι και λειτουργεί σαν οδηγός για το πώς να τοποθετεί σωστά τα δάχτυλά του, μέχρι να το συνηθίσει. Μπορείτε επίσης να του δώσετε ένα μικρό κομματάκι χαρτί που θα πρέπει να συγκρατεί στην παλαμή του με τα δύο τελευταία δάχτυλα, ώστε να αναγκάζεται να πιάνει το μολύβι μόνο με τα τρία πρώτα.

Κάνει πολύ μεγάλα ή πολύ μικρά γράμματα (ή άλλα μεγάλα κι άλλα μικρά στην ίδια λέξη)

Τα περισσότερα παιδιά χρειάζονται χρόνο για να μπορέσουν να κάνουν όλα τα γράμματα στο ίδιο μέγεθος. Άλλα αφήνουν κενά όταν γράφουν κάποια γράμματα, όπως το π, το μ, το λ και γενικά όσα δεν γράφονται με μια κίνηση αλλά σε δύο μέρη (π.χ. ένα κυκλάκι κι ένα μπαστουνάκι για το α). Για να τα βοηθήσετε, ζητήστε τους να εξασκηθούν στη γραφή, χρησιμοποιώντας ένα τετράδιο από αυτά που έχουν τρεις γραμμές σε κάθε σειρά: μία για να οριοθετήσουν πού πρέπει να είναι το επάνω μέρος κάθε γράμματος, μία για το κάτω και μία στη μέση για να μάθουν να γράφουν διαφορετικά τα πεζά από τα κεφαλαία. Φροντίστε όμως να μην τα υποχρεώνετε να εξασκούνται για πολλή ώρα ούτε να το βλέπουν σαν αγγαρεία, γιατί θα εκνευριστούν και θα τα παρατήσουν εύκολα.

Γράφει ανάποδα

Πρόκειται για κάτι πολύ συνηθισμένο στα παιδιά προσχολικής ηλικίας που δεν διαθέτουν ακόμα τις απαραίτητες ικανότητες για να συνειδητοποιήσουν ποια είναι η φορά ενός σχήματος ή για να διαπιστώσουν ότι γράφοντάς το ανάποδα μπορεί να σημαίνει κάτι άλλο (π.χ. το ε ανάποδα είναι το 3) ή και τίποτα. Το μόνο που χρειάζεται για να συνηθίσει να γράφει σωστά είναι η εξάσκηση. Ακόμα κι έτσι, δεν είναι απίθανο πού και πού το παιδί να γράφει κάποιο γράμμα ανάποδα, όπως εάν αυτό συνεχίσει γίνεται συστηματικά ή και μετά την ηλικία των εφτά ετών, τότε είναι σκόπιμο να ζητήσετε τη γνώμη ειδικού, γιατί ίσως αποτελεί ένδειξη δυσλεξίας ή άλλης μαθησιακής δυσκολίας. Για να το βοηθήσετε, προσπαθήστε το παιδί να έρθει σε οπτική επαφή με κάθε γράμμα σε πολλές διαφορετικές μορφές (π.χ. τυπωμένο σε βιβλίο, γραμμένο στο τετράδιο, στην άμμο, με κιμωλία στο δρόμο κ.λπ.) ώστε να εντυπωθεί καλά στο μυαλό του η εικόνα.

Υπερβολικό άγχος ή αδιαφορία για το γράψιμο

Όταν οι δάσκαλοι ή οι γονείς πιέζουν πολύ ένα παιδί να μάθει να γράφει μπορεί να του δημιουργήσουν έντονο άγχος που θα φέρει το αντίθετο αποτέλεσμα. Από την άλλη, η έλλειψη ερεθισμάτων (π.χ. όταν δεν έχετε ιδιαίτερες απαιτήσεις ή δεν φροντίζετε να έχει τα υλικά –μολύβια, γόμες, ξύστρες- που χρειάζεται) μπορεί να επιφέρουν πλήγμα στην αυτοπεποίθησή του και να του στερήσουν το κίνητρο να μάθει. Δίνετε συχνά στο παιδί την ευκαιρία να εξασκείται στο γράψιμο, χωρίς το άγχος ότι κάνει εργασία για το σχολείο, ζητώντας του να γράψει για παράδειγμα τη λίστα του σούπερ μάρκετ, μια κάρτα για τα γενέθλια του φίλου του ή παίζοντας παιχνίδια που απαιτούν γράψιμο (π.χ. κρεμάλα).

πηγή : MamaMia.gr

Η εκμάθηση της γραφής είναι μια σημαντική περίοδος στη ζωή του παιδιού σας. Ξεκινά στο νηπιαγωγείο και συνεχίζεται έως τη δευτέρα τάξη του δημοτικού. Στο νηπιαγωγείο σήμερα, το παιδί μαθαίνει να σχεδιάζει ευθείες γραμμές, καμπύλες, τεθλασμένες και πολλά άλλα είδη γραμμών, κάνοντας τα πρώτα βήματα στην εκμάθηση της γραφής. Αυτό ισχύει επίσης για την υιοθέτηση της σωστής στάσης του σώματος: ο καλύτερος τρόπος για να καθίσει στην καρέκλα, απέναντι στο τραπέζι, να κρατάει το σώμα στη σωστή γωνία, με τα χέρια και τα πόδια τοποθετημένα σωστά. Ο δάσκαλος θα δείξει επίσης στα παιδιά τον τρόπο ανάπτυξης κινήσεων με το χέρι, τον καρπό και την παλάμη, ώστε να μπορούν να κάνουν μικρότερα και πιο ακριβή σχήματα. 

Οι πρώτες μας προσπάθειες:




Πέμπτη 29 Οκτωβρίου 2020

Επέτειος του "ΟΧΙ"

 Ογδόντα χρόνια συμπληρώνονται φέτος από το ελληνικό "ΟΧΙ" στο ιταλικό τελεσίγραφο που οδήγησε την Ελλάδα στον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο. Οι Έλληνες προγονοί μας στις 28 Οκτωβρίου του 1940 με στεντόρεια την φωνή είπαν: ΟΧΙ στην ταπεινωτική παραίτηση από τα προαιώνια κληροδοτήματα της Ιστορίας τους. ΟΧΙ στην διαγραφή του ανεξίτηλου «Μολών λαβέ». ΟΧΙ στην ορθολογική και μονοσήμαντη αποδοχή της ανισότητας των στρατιωτικών δυνάμεων. ΟΧΙ στην αναξιοπρεπή δειλία. ΟΧΙ στην αποδοχή της σκλαβιάς. ΟΧΙ στο προαιώνιο δηλητήριο του διχασμού. Συγχρόνως όμως με όλα αυτά τα ΟΧΙ είπαν και το εμβληματικό ΝΑΙ στον «υπέρ πάντων αγώνα». Με αυτά λοιπόν τα ΟΧΙ και τα ΝΑΙ δομήθηκε το βιωμένο φρόνημα εκείνης της ηρωϊκής γενιάς του 1940. Αυτό το φρόνημα τίμησε και φέτος το σχολείο μας, σε μια εποχή δύσκολη και επικίνδυνη, με την ελπίδα να το μεταλαμπαδεύσει στους απανταχού ΄Ελληνες...




Τετάρτη 28 Οκτωβρίου 2020

28η Οκτωβρίου! Μια μεγάλη εθνική επέτειος!


 28η Οκτωβρίου! Μια μεγάλη εθνική επέτειος!

 Ο νους μας τρέχει πίσω, τότε που η μικρή Ελλάδα βρήκε τη δύναμη να πει ΟΧΙ σ’ ένα στρατό πολύ μεγαλύτερο και πολύ πιο εξοπλισμένο απ’ το δικό της. Τρέχει ο νους πίσω κι ακούει αυτό το ΟΧΙ ν’ αντιλαλεί πάνω απ’ τα βουνά κι απ’ τα χωριά, πάνω απ’ τις πόλεις και τις θάλασσες μας.

Οι μαθητές της Α τάξης, μας αφηγούνται την ιστορία υπερήφανα!




 

28η Οκτωβρίου 1940: Ημέρα μνήμης και εθνικής υπερηφάνειας.

Οι μαθητές της Β τάξης του σχολείου μας, δραματοποίησαν και έφεραν στο φως τις ηρωικές πράξεις των ηρώων του ΄40. 

                         «Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος» (Τάσος Λειβαδίτης)

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος

δεν θα πάψεις ούτε στιγμή ν΄αγωνίζεσαι για την ειρήνη και

για το δίκαιο.

Θα βγείς στους δρόμους, θα φωνάξεις, τα χείλια σου θα

ματώσουν απ΄τις φωνές

το πρόσωπό σου θα ματώσει από τις σφαίρες – μα ούτε βήμα πίσω...





Τρίτη 27 Οκτωβρίου 2020

ΜΙΑ ΕΠΕΤΕΙΟΣ, ΜΙΑ ΜΝΗΜΗ, ΕΝΑ ΧΡΕΟΣ

                                                           28η Οκτωβρίου 1940

            28η Οκτωβρίου 1940. Μια επέτειος, ένας θρύλος, μια μνήμη κι ένα χρέος.

Δύο είναι οι μεγάλες επέτειοι του ελληνικού έθνους. Η 25η Μαρτίου, που μας θυμίζει τη μεγάλη επανάσταση ενάντια στον Τούρκο κατακτητή κι η 28η Οκτωβρίου, που θυμίζει την άμυνα στην Ιταλογερμανική, φασιστική επιδρομή.

Ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος άρχισε, όπως είναι γνωστό, το Σεπτέμβριο του 1939. Οι Ιταλοί από καιρό προκαλούσαν διάφορα επεισόδια, με αποκορύφωμα τον τορπιλισμό του πολεμικού πλοίου «Έλλη» στις 15 Αυγούστου 1940. Όλα αυτά έδειχναν την απειλή που πλησίαζε στην Ελλάδα.

Έτσι το πρωί της 28ης Οκτωβρίου του 1940, ο πρεσβευτής της Ιταλίας στην Ελλάδα, επέδωσε στον τότε πρωθυπουργό της Ελλάδας Ιωάννη Μεταξά το τελεσίγραφο με το οποίο ο Μουσολίνι, ο ηγέτης της Ιταλίας, ζητούσε την κατοχή ορισμένων ελληνικών περιοχών. Αν η Ελλάδα δε δεχόταν, τότε θα τις καταλάμβανε με τα όπλα.

Κι ήταν ακριβώς αυτή την ιστορική στιγμή που ο Έλληνας πρωθυπουργός απάντησε το «ΟΧΙ», γνωρίζοντας πως μεγαλύτερο αγαθό από το αγαθό της ελευθερίας δεν υπάρχει. Την ίδια απάντηση έδωσαν στην πράξη, όλοι οι Έλληνες μαζί καθώς ξεχύθηκαν στους δρόμους και ζητούσαν όλοι, ο καθένας με τον τρόπο του, να προσφέρει σ’ αυτόν τον πόλεμο.

Ο Μουσολίνι με 100 000 στρατιώτες που είχε συγκεντρωμένους στην Αλβανία, πίστευε πως θα κατακτούσε την Ελλάδα με τόση ευκολία σαν να έκανε περίπατο. Ενώ όμως στην αρχή οι Έλληνες αποτραβήχτηκαν από τα σύνορα και οι Ιταλοί κατέλαβαν μικρές ελληνικές περιοχές, στις 14 Νοεμβρίου αρχίζει η αντεπίθεση και τα ελληνικά στρατεύματα γνωρίζουν μεγάλες επιτυχίες, όπως στη μάχη της Πίνδου, στην Ήπειρο και στη δυτική Μακεδονία. Μια επίθεση που έκαναν οι Ιταλοί την άνοιξη, τέλειωσε χωρίς επιτυχία. Οι Έλληνες πολεμούσαν σα λιοντάρια.

Βοηθός σ’ αυτόν τον πόλεμο, για τους Έλληνες, ήταν το ορεινό έδαφος που τους επέτρεπε να οργανώνουν ισχυρές αμυντικές θέσεις. Ακόμα και ο βαρύς χειμώνας βοήθησε τις προσπάθειες των Ελλήνων στρατιωτών παρόλο που υπέφεραν και αυτοί όπως και οι Ιταλοί. Οι Έλληνες πολεμούσαν χρησιμοποιώντας πολύ λιγότερο στρατιωτικό εξοπλισμό και με αριθμητική δύναμη πολύ μικρότερη από αυτή του εχθρού. Όμως η εθνική ενότητα, έδωσε τη νίκη στον ελληνικό στρατό.

Όταν ο Μουσολίνι αντιλήφθηκε πως δεν υπήρχε για το στρατό του σωτηρία, ζήτησε τη βοήθεια του σύμμαχού του Χίτλερ. Έτσι τον Απρίλιο του 1941 η ναζιστική Γερμανία επιτίθεται κατά της Ελλάδας. Και στη δεύτερη αυτή εισβολή οι Έλληνες απάντησαν και πάλι «ΟΧΙ». Μόνοι τους αντιμετώπισαν δύο μεγάλες δυνάμεις και λίγες μέρες αργότερα υπέκυψαν με ψηλό και περήφανο μέτωπο. Έτσι άρχισαν τα μαύρα χρόνια της γερμανοϊταλικής κατοχής της Ελλάδας.


Για τέσσερα σχεδόν χρόνια οι Έλληνες υπέφεραν από την πείνα, τις στερήσεις αλλά και από τα βασανιστήρια και τις εκτελέσεις. Πολύ σύντομα όμως οι Έλληνες ξαναβρήκαν τη δύναμη να επαναστατήσουν εναντίον του εισβολέα. Οργάνωσαν αντάρτικες ομάδες στα βουνά, τύπωναν παράνομες εφημερίδες ενώ πολλοί διέφυγαν στην Αίγυπτο όπου δημιουργήθηκε ένας νέος ελληνικός στρατός, που πολέμησε μαζί με τους άλλους συμμάχους μέχρι την απελευθέρωση της Ελλάδας.


Το «ΟΧΙ» είναι το μέγιστο κατόρθωμα της ενότητας και της αποφασιστικότητας των Ελλήνων. Είναι σταθμός με βαθύ νόημα γιατί θα συμβολίζει αιώνια την πάλη του δίκαιου με το άδικο, την πάλη για την αρετή και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Η 28η Οκτωβρίου θα παραμείνει πάντα μια ζωντανή δύναμη κι ένα μεγάλο κεφάλαιο στην ιστορία του ελληνικού έθνους. Είναι χρέος και καθήκον μας να θυμόμαστε τις θυσίες των προγόνων μας.






 

Η επέτειος του "ΟΧΙ" στο Νηπιαγωγείο